1
00:00:02,000 --> 00:00:07,000
ดาวน์โหลดมาจาก
YTS.BZ

2
00:00:08,000 --> 00:00:13,000
เว็บไซต์ภาพยนตร์ YIFY อย่างเป็นทางการ:
YTS.BZ

3
00:00:19,394 --> 00:00:23,690
[สัตว์ส่งเสียงร้อง]

4
00:00:24,942 --> 00:00:28,403
[ผู้บรรยาย] ยินดีต้อนรับสู่ป่า
ของเกาะบอร์เนียวและสุมาตรา

5
00:00:29,863 --> 00:00:32,032
เมื่อนักสำรวจมาที่นี่ครั้งแรก

6
00:00:32,115 --> 00:00:34,868
พวกเขาพบเรื่องน่าประหลาดใจมากมาย
ในป่า

7
00:00:36,537 --> 00:00:37,996
เซอร์ไพรส์แบบคืบคลาน

8
00:00:39,748 --> 00:00:41,208
ใบไม้เซอร์ไพรส์

9
00:00:43,001 --> 00:00:46,630
เซอร์ไพรส์จมูกแหลมสีสันสดใส...
ว้าว! นั่นเป็นเรื่องที่น่าประหลาดใจ

10
00:00:49,883 --> 00:00:53,220
มี
สิ่งใหม่และน่าประหลาดใจทุกที่

11
00:00:57,599 --> 00:01:01,937
แต่สูงเหนือพวกเขาแบบว่าสูงจริงๆ

12
00:01:02,020 --> 00:01:06,525
เป็นสิ่งที่น่าประหลาดใจที่สุด
และสิ่งลึกลับทั้งหมด

13
00:01:07,442 --> 00:01:11,321
สิ่งมีชีวิตที่พวกเขาได้ยินเท่านั้น
และแอบเห็นเป็นระยะๆ

14
00:01:11,405 --> 00:01:13,949
[เจ้าคณะตะโกน]

15
00:01:16,493 --> 00:01:17,953
พวกเขาถามชาวบ้านว่า

16
00:01:18,036 --> 00:01:20,497
ใครบอกว่ายอดไม้อยู่ที่บ้าน
สู่ "ชาวป่า"

17
00:01:21,373 --> 00:01:23,458
Orang Hutan ในภาษาของพวกเขา

18
00:01:24,126 --> 00:01:29,214
คนโดดเดี่ยวที่ซ่อนตัวอยู่อย่างลับๆ
เพื่อหลีกเลี่ยงการถูกนำไปทำงาน

19
00:01:37,222 --> 00:01:40,642
พวกเขาพูดถูก
ญาติสนิทของเราอาศัยอยู่ที่นี่

20
00:01:40,726 --> 00:01:43,437
แต่ผิดกับทุกสิ่งทุกอย่าง

21
00:01:46,732 --> 00:01:53,030
ยอดไม้เหล่านี้เต็มไปด้วยตัวละครตัวใหญ่
ผู้ที่รักการ "ออกไปเที่ยว" และเข้าสังคม

22
00:01:55,699 --> 00:01:57,617
ระวังมารยาทนะเพื่อน

23
00:01:58,660 --> 00:02:02,164
[♪ การเล่นดนตรีที่แปลกประหลาด
Louis Prima "ฉันอยากเป็นเหมือนคุณ"]

24
00:02:02,247 --> 00:02:04,458
[ผู้ชายพูด]

25
00:02:04,541 --> 00:02:06,585
♪ ตอนนี้ ฉันเป็นราชาแห่งนักแลกเงิน ♪

26
00:02:06,668 --> 00:02:09,421
♪ โอ้ VIP ในป่า ♪

27
00:02:09,504 --> 00:02:11,882
♪ ฉันไปถึงจุดสูงสุดแล้ว และต้องหยุด ♪

28
00:02:12,049 --> 00:02:14,551
♪ และนั่นคือสิ่งที่กวนใจฉัน ♪

29
00:02:14,635 --> 00:02:18,347
นี่คือเรื่องราว
ของหญิงสาวชื่ออินดะห์

30
00:02:18,430 --> 00:02:22,851
ที่ออกเดินทางสำรวจ
ป่าอันวุ่นวายแห่งนี้เพื่อตัวเธอเอง

31
00:02:23,685 --> 00:02:28,940
-♪ โอ้ อูบีดู ฉันอยากเป็นเหมือนคุณ ♪
-[ขับร้องประสานเสียง]

32
00:02:29,024 --> 00:02:32,361
♪ ฉันอยากจะเดินเหมือนคุณ พูดเหมือนคุณ ♪

33
00:02:32,444 --> 00:02:35,447
♪ โอ้ คุณจะเห็นว่ามันเป็นเรื่องจริง ♪

34
00:02:35,530 --> 00:02:38,992
-[ขับร้องประสานเสียง]
-♪ ลิงเหมือนฉัน ♪

35
00:02:39,117 --> 00:02:43,789
♪ เรียนรู้ที่จะเป็นมนุษย์ได้เช่นกัน ♪

36
00:02:43,872 --> 00:02:46,416
[♪ การเล่นเครื่องดนตรีทรัมเป็ต]

37
00:02:53,548 --> 00:02:54,883
อินดะห์อายุเก้าขวบ

38
00:02:54,966 --> 00:02:57,427
วัยรุ่นในอุรังอุตังปี

39
00:02:57,511 --> 00:03:01,306
และแตกต่างจากตำนาน
เธอเป็นคนทำงานหนักมาก

40
00:03:04,017 --> 00:03:07,270
เธอและแม่ของเธอ เดียน
และน้องชายคนเล็กของเธอ บิโม

41
00:03:07,354 --> 00:03:09,856
กำลังค้นหาอย่างหนัก
สำหรับสิ่งที่พวกเขากินได้

42
00:03:15,320 --> 00:03:17,197
พวกเขาชอบผลไม้มากที่สุด

43
00:03:17,280 --> 00:03:18,949
แต่เมื่อไม่มีผลไม้อยู่รอบๆ

44
00:03:19,032 --> 00:03:21,827
ต้นหวายแหลมคมก็จะต้องทำ

45
00:03:23,662 --> 00:03:26,123
Bimo วัย 2 ขวบจะลองดู

46
00:03:26,873 --> 00:03:30,293
ของแหลมคม
ไม่อร่อยเท่านมแม่

47
00:03:30,377 --> 00:03:32,754
แต่เขาต้องเรียนรู้ว่าอะไรกินได้อย่างปลอดภัย

48
00:03:35,549 --> 00:03:38,468
อินดะห์ไม่ได้กินนมมาสักพักแล้ว

49
00:03:38,552 --> 00:03:41,513
แต่เธอก็อยู่ใกล้แม่
เป็นเวลาเกือบสิบปี

50
00:03:41,596 --> 00:03:43,557
เรียนรู้วิถีแห่งป่า...

51
00:03:45,434 --> 00:03:48,311
และเพื่อความสะดวกสบาย
และความมั่นคงของชีวิตครอบครัว

52
00:03:50,981 --> 00:03:56,319
นั่นเป็นเรื่องปกติสำหรับอุรังอุตัง
ผู้ที่มีวัยเด็กยาวนานที่สุดในธรรมชาติ

53
00:04:08,206 --> 00:04:11,126
แต่อินดาห์ได้เรียนรู้เกือบทุกอย่างที่เธอสามารถทำได้

54
00:04:11,209 --> 00:04:12,377
โอ้!

55
00:04:14,546 --> 00:04:15,922
เธอสบายดี เธอสบายดี

56
00:04:16,882 --> 00:04:18,758
เธอจะทำผิดพลาดไปตลอดทาง...

57
00:04:19,634 --> 00:04:22,554
แต่มันจะดีกว่าที่จะพลาด
ขณะที่แม่อยู่ใกล้ๆ

58
00:04:28,977 --> 00:04:31,313
หน่วยครอบครัวของพวกเขายังแข็งแกร่ง

59
00:04:31,396 --> 00:04:34,441
แต่สำหรับอินดะห์แล้ว
ทุกอย่างเริ่มเปลี่ยนไป

60
00:04:34,524 --> 00:04:36,818
ทันทีที่น้องชายของเธอเกิด

61
00:04:46,787 --> 00:04:50,957
สำหรับอินดะห์แล้ว
ไม่มีอะไรเหมือนเดิมหลังจาก Bimo

62
00:04:53,877 --> 00:04:57,464
แน่นอนว่าเขาน่ารักเกินคำบรรยาย

63
00:04:57,547 --> 00:05:02,344
แต่ทันใดนั้น
ดูเหมือนว่าบีโมจะได้รับความสนใจทั้งหมด...

64
00:05:03,136 --> 00:05:06,640
และสิ่งเดียวที่อินดะห์ทำได้คือเฝ้าดู

65
00:05:12,521 --> 00:05:15,398
อุรังอุตังค่อนข้างทำอะไรไม่ถูก
เมื่อพวกเขาเกิด

66
00:05:16,066 --> 00:05:19,611
และนั่นหมายความว่า
แม่ต้องพกบิโม่น้อยไปทุกที่...

67
00:05:21,822 --> 00:05:26,701
ขณะที่เขาเกาะติดกับขนของเธอ
และพยายามไม่ล้มลง

68
00:05:38,839 --> 00:05:41,174
[ถอนหายใจ] ทำไมเขาถึงน่ารักน่าหงุดหงิดขนาดนี้?

69
00:05:49,182 --> 00:05:52,769
แต่การดูแลทารกแรกเกิดแถวนี้
เป็นเรื่องยากมากจน

70
00:05:52,853 --> 00:05:56,314
จากนี้ไป
Diann จะให้เวลาส่วนใหญ่กับ Bimo

71
00:06:03,446 --> 00:06:08,785
การเป็นอันดับสองเป็นสิ่งที่
อินดาห์จะต้องทำความคุ้นเคย

72
00:06:29,180 --> 00:06:31,099
เช่นเดียวกับพี่น้องทุกคน

73
00:06:31,182 --> 00:06:33,852
Indah เริ่มรัก Bimo

74
00:06:33,935 --> 00:06:36,313
ตอนนี้เขาอายุมากพอแล้ว
ที่จะปล่อยแม่ไปสักพัก

75
00:06:36,396 --> 00:06:39,107
และเริ่มเล่นเขาสนุกมากขึ้น

76
00:06:39,190 --> 00:06:41,318
[♪ ดนตรีพื้นบ้านอันไพเราะบรรเลง
Layup "คุณแบ่งปันกับใคร"]

77
00:06:41,484 --> 00:06:45,196
♪ เวลาและสถานที่ ♪

78
00:06:45,822 --> 00:06:51,411
♪ ทุกคนอยู่ในคนที่คุณแบ่งปันด้วย ♪

79
00:06:51,661 --> 00:06:55,915
♪ และมันคือชีวิต และประเด็นคือ ♪

80
00:06:56,499 --> 00:07:02,005
♪ Enjoyin' ใครที่คุณแบ่งปันด้วย ♪

81
00:07:02,088 --> 00:07:06,009
♪ จอยคือคนที่คุณแบ่งปันด้วย ♪

82
00:07:10,096 --> 00:07:14,184
♪ และในเวลาต่อมา สิ่งที่คุณพบคือ ♪

83
00:07:15,018 --> 00:07:19,564
♪ เวลาคือคนที่คุณใช้ร่วมกับ ♪

84
00:07:21,149 --> 00:07:24,319
Diann ดึง Bimo กลับมา
หากเขาหลงไปในปัญหา

85
00:07:24,402 --> 00:07:27,322
และเตรียมเขาให้พร้อม
สำหรับการเดินทางตลอดชีวิตของเขา

86
00:07:27,405 --> 00:07:31,242
ซึ่งในฐานะผู้ชาย
จะแตกต่างจากของอินดะห์มาก

87
00:07:32,160 --> 00:07:38,083
♪ จอยคือคนที่คุณแบ่งปันด้วย ♪

88
00:07:42,337 --> 00:07:43,546
ช่วงเวลาแห่งความสนุกสนาน...

89
00:07:44,673 --> 00:07:49,344
แต่ไม่ใช่ทุกคนในละแวกนั้น
อยากเล่นดีๆ

90
00:07:51,388 --> 00:07:54,724
ในฐานะผู้หญิงที่มีอันดับสูงสุดแถวนี้

91
00:07:54,808 --> 00:08:00,397
รูบี้และราฟี ลูกชายของเธอ
คือวีไอพีในป่าที่แท้จริง

92
00:08:00,480 --> 00:08:04,150
มีสิทธิได้รับเลือกเป็นคนแรก
ของทุกสิ่ง...

93
00:08:05,652 --> 00:08:09,614
ขณะที่ Diann และครอบครัวของเธอ
เพิ่งได้รับเรื่องที่สนใจ

94
00:08:13,827 --> 00:08:16,746
มีต้นไม้เพียงไม่กี่ต้นที่ยังมีผลเหลืออยู่

95
00:08:16,830 --> 00:08:18,832
ดังนั้น Ruby จึงสามารถเลี้ยงพวกมันได้ทั้งหมด

96
00:08:20,041 --> 00:08:23,044
เธอและลูกชายของเธอเป็นเหมือนราชวงศ์

97
00:08:25,714 --> 00:08:29,467
แม้แต่ราฟีตัวน้อยก็มีสิทธิ์ที่จะเกิดผล
ก่อนไดอันน์

98
00:08:31,553 --> 00:08:33,012
มันเป็นแบบนี้มาตลอด

99
00:08:35,974 --> 00:08:40,687
ก็เพียงพอที่จะสร้างป่าทึบได้
ยากยิ่งกว่าสำหรับอินดะห์

100
00:08:43,648 --> 00:08:45,775
เมื่อผลไม้นี้หมดไป

101
00:08:45,859 --> 00:08:48,028
มันเป็นใครๆ ก็เดาได้
เมื่อไหร่จะมาอีก...

102
00:08:49,946 --> 00:08:54,534
และเมื่อเธอและครอบครัวของเธอ
ในที่สุดจะได้อาหารที่ดี

103
00:09:01,458 --> 00:09:03,084
[พูดเล่น]

104
00:09:03,168 --> 00:09:05,628
รู้ว่าคุณได้รับอนุญาตให้กินอะไร
เป็นกระบวนการเรียนรู้

105
00:09:06,880 --> 00:09:09,507
และการหาวิธีเข้าถึงมันก็เช่นกัน

106
00:09:13,178 --> 00:09:18,224
แตกต่างจากป่าเขตร้อนส่วนใหญ่
อันนี้ไม่มีทรงพุ่มต่อเนื่องกัน

107
00:09:20,935 --> 00:09:25,774
ต้นไม้ถูกเว้นระยะห่าง
ไม่มีกิ่งก้านหรือเถาวัลย์เชื่อมติดกัน

108
00:09:27,650 --> 00:09:32,155
และนั่นทำให้การเดินทางระหว่างพวกเขา
มีอุปสรรคนิดหน่อย

109
00:09:38,828 --> 00:09:42,082
คุณสามารถปีนลงไปได้
แล้วเดินข้ามพื้นป่า...

110
00:09:42,957 --> 00:09:47,670
แต่ใช่
ฉันไม่คิดว่านั่นเป็นความคิดที่ดี

111
00:09:50,590 --> 00:09:54,094
เสือสุมาตราน้อยกว่า 400 ตัว
ถูกทิ้งไว้ในป่า...

112
00:09:56,596 --> 00:09:59,974
แต่มันกินคุณแค่ตัวเดียว

113
00:10:02,185 --> 00:10:04,562
บางทีมันอาจจะไม่ใช่
กลัวถูกนำไปทำงาน

114
00:10:04,646 --> 00:10:07,023
ที่เลี้ยงอุรังอุตังไว้บนยอดไม้

115
00:10:12,070 --> 00:10:15,073
การเดินทางข้ามบก
ทำงานได้ดีสำหรับบางคน...

116
00:10:16,032 --> 00:10:20,078
แต่วิธีที่ดีที่สุดในการเข้าไประหว่างต้นไม้ที่นี่
คือการบิน...

117
00:10:21,538 --> 00:10:23,248
หรือบางเวอร์ชั่นของมัน

118
00:10:23,331 --> 00:10:25,375
เหมือนลิงใบไม้ของโธมัสพวกนี้

119
00:10:41,266 --> 00:10:45,854
ชะนีแกว่งตัวข้ามช่องว่าง
ด้วยแขนที่ยาวและแข็งแรง

120
00:10:53,778 --> 00:10:55,822
โอ้ น่าประทับใจมาก

121
00:10:58,408 --> 00:11:01,995
แล้วสิ่งต่างๆ ก็แปลกประหลาดมาก

122
00:11:07,375 --> 00:11:08,960
ผู้ชายคนนี้จะทำอะไร?

123
00:11:14,382 --> 00:11:15,633
ว้าว.

124
00:11:16,217 --> 00:11:21,514
นี่เป็นป่าแห่งเดียวในโลก
ที่ที่งูสามารถเหินได้

125
00:11:23,224 --> 00:11:24,642
และฉัน ประการหนึ่ง

126
00:11:24,726 --> 00:11:28,354
ไม่อยากยืน
ข้างใต้สิ่งนั้นเมื่อมันตกลงมา

127
00:11:34,611 --> 00:11:37,030
โชคดี,
คนพวกนี้สนใจมากกว่ามาก

128
00:11:37,113 --> 00:11:39,991
ในการล่ากิ้งก่าเดรโกมากกว่าผู้บรรยาย

129
00:11:42,410 --> 00:11:43,828
แต่เดาอะไรล่ะ?

130
00:11:44,996 --> 00:11:46,414
พวกมันสามารถเหินได้เช่นกัน...

131
00:11:47,749 --> 00:11:49,834
และสามารถเดินทางได้ไกลยิ่งขึ้น

132
00:11:56,633 --> 00:12:00,094
แค่ต้องติดแลนดิ้ง

133
00:12:02,263 --> 00:12:05,808
อ่า! และมันคือ 8.7

134
00:12:08,937 --> 00:12:11,814
มีท่าเต้นเจ๋งๆ มากมาย...

135
00:12:12,649 --> 00:12:15,902
แต่สำหรับอุรังอุตัง มันจะยากกว่านิดหน่อย

136
00:12:25,078 --> 00:12:27,372
ไม่เพียงแต่จะใหญ่และหนักเท่านั้น...

137
00:12:28,665 --> 00:12:30,583
แต่สาขาที่สูงที่สุดคือ...

138
00:12:32,085 --> 00:12:33,086
ไม่น่าเชื่อถือ

139
00:12:58,945 --> 00:13:00,780
ไม่ว่าคุณจะขนาดไหน...

140
00:13:01,489 --> 00:13:04,158
คุณต้องซื่อสัตย์เกี่ยวกับน้ำหนักของคุณ

141
00:13:12,041 --> 00:13:14,961
อุรังอุตังล้มแรงกว่าผึ้งมาก...

142
00:13:16,337 --> 00:13:18,840
ดังนั้นการเดินทางบนยอดไม้จึงต้องทำอย่างถูกต้อง

143
00:13:19,924 --> 00:13:21,634
และการเรียนรู้ไม่ใช่เรื่องรวดเร็ว

144
00:13:23,720 --> 00:13:27,015
ที่นั่นกระโดดค้ำถ่อ

145
00:13:29,392 --> 00:13:30,727
วงสวิงที่ควบคุมได้

146
00:13:34,397 --> 00:13:35,898
อะไรก็ตามที่เป็น

147
00:13:38,901 --> 00:13:40,528
และสะพาน.

148
00:13:42,655 --> 00:13:45,533
ของโปรดกับคุณแม่
เพื่อการขนส่งทารก

149
00:13:51,205 --> 00:13:53,833
บรรดาผู้ที่เชี่ยวชาญ
ศิลปะการเดินทางบนยอดไม้...

150
00:13:54,959 --> 00:13:56,794
สามารถใช้เส้นทางตรงเพิ่มเติมได้...

151
00:13:57,920 --> 00:13:59,881
ประหยัดเวลาและพลังงาน

152
00:14:01,257 --> 00:14:04,844
แม้ว่า Bimo จะเป็นได้
ให้ความร่วมมือมากขึ้นอีกหน่อย

153
00:14:09,974 --> 00:14:11,851
[♪ การเล่นดนตรีที่มีจังหวะสนุกสนาน
"ฉันอยากเป็นเหมือนคุณ"]

154
00:14:12,226 --> 00:14:14,395
แล้วพ่อของ Indah ในเรื่องทั้งหมดนี้อยู่ที่ไหน?

155
00:14:17,982 --> 00:14:20,151
♪ ตอนนี้ ฉันคือราชาแห่งนักแลกเงิน ♪

156
00:14:20,234 --> 00:14:22,612
♪ โอ้ VIP ในป่า ♪

157
00:14:23,071 --> 00:14:25,406
♪ ฉันไปถึงจุดสูงสุดแล้ว และต้องหยุด ♪

158
00:14:25,490 --> 00:14:27,116
♪ และนั่นคือสิ่งที่กวนใจฉัน ♪

159
00:14:27,200 --> 00:14:28,367
บินตัง.

160
00:14:28,451 --> 00:14:32,121
ผู้ชายที่โดดเด่น 200 ปอนด์ในพื้นที่นี้

161
00:14:32,205 --> 00:14:35,917
เขามีวิธีประหยัดพลังงานที่แตกต่างออกไป

162
00:14:36,000 --> 00:14:39,879
[คำราม]

163
00:14:39,962 --> 00:14:44,842
โทรยาวของเขาเดินทางหลายไมล์
ผ่านป่าเขาจึงไม่ต้อง

164
00:14:47,595 --> 00:14:52,600
พวกเขาเตือนผู้ชายคู่แข่ง
และดึงดูดผู้หญิงที่น่ารัก

165
00:14:54,143 --> 00:14:57,355
[คำรามยังคงดำเนินต่อไป]

166
00:14:58,106 --> 00:14:59,357
ติดตามมันต่อไปเพื่อน

167
00:15:00,441 --> 00:15:02,318
เธอสนใจมันอย่างแน่นอน

168
00:15:04,904 --> 00:15:08,491
[บ่น]

169
00:15:13,913 --> 00:15:17,792
ใบหน้ารูปจานของเขา
อาจช่วยกำหนดสายเรียกเข้าเหล่านี้

170
00:15:17,875 --> 00:15:19,293
แต่ที่สำคัญกว่านั้นคือ

171
00:15:19,377 --> 00:15:22,463
มันบอกผู้ชายคนอื่นแบบนั้น
เขาเป็นกษัตริย์ของพื้นที่นี้

172
00:15:26,384 --> 00:15:28,719
และถ้านั่นไม่ทำให้ชัดเจนเพียงพอ

173
00:15:28,803 --> 00:15:31,556
เขายังสามารถเผยแพร่ข้อความผู้ชายของเขาได้

174
00:15:31,639 --> 00:15:35,434
ด้วยการดันต้นไม้อย่างไม่ลำบาก

175
00:15:41,941 --> 00:15:44,777
เอ๊ะ แทบไม่ต้องใช้ความพยายามเลย

176
00:15:58,791 --> 00:16:00,585
-[เสียงดังกึกก้องสาขา]
-บูม!

177
00:16:01,919 --> 00:16:06,340
ให้คนทั้งป่าได้รับรู้
เขาไม่ใช่คนผลักดัน

178
00:16:11,596 --> 00:16:15,266
ความเสียหายของหลักประกันของบินตัง
ยังช่วยหมีตะวันอีกด้วย

179
00:16:16,475 --> 00:16:20,855
-[คำราม]
- คนนี้เหรอ? เขาสามารถช่วยได้นิดหน่อย

180
00:16:24,942 --> 00:16:28,779
เขาปีนต้นไม้ได้
แต่ชอบส่งอาหารมาให้

181
00:16:33,784 --> 00:16:37,079
ผิวหนังหนาของเขาปกป้องเขา
จากการถูกผึ้งโกรธต่อย

182
00:16:37,163 --> 00:16:39,999
ขณะที่เขาค้นหาด้วงของพวกเขา
หรือแม้แต่น้ำผึ้งของพวกเขา

183
00:16:50,009 --> 00:16:52,136
ดูเหมือนเขาจะให้ความคิดแก่บินตัง

184
00:16:54,847 --> 00:16:57,600
ปัญหาคือ พวกนี้ไม่ใช่ผึ้ง

185
00:16:58,601 --> 00:17:01,270
-[หึ่ง]
-พวกมันเป็นตัวต่อ

186
00:17:05,608 --> 00:17:08,569
และตัวต่อก็ไม่สร้างน้ำผึ้ง

187
00:17:13,074 --> 00:17:15,826
แต่เดี๋ยวก่อน พวกเขารสชาติโอเค

188
00:17:16,452 --> 00:17:18,996
เผ็ดเล็กน้อยแต่คุ้มค่าที่จะดูให้ละเอียดยิ่งขึ้น

189
00:17:35,972 --> 00:17:38,599
ใช่แล้ว ไม่มีน้ำผึ้งแน่นอน

190
00:17:40,017 --> 00:17:41,227
และเจ็บปวดไม่น้อย

191
00:17:42,436 --> 00:17:44,105
บางส่วนก็เป็นการทำร้ายตัวเอง

192
00:17:51,737 --> 00:17:53,447
บินตังอาจเป็นเจ้านาย...

193
00:17:55,408 --> 00:17:58,911
แต่เขาจะไม่รู้ความคิดที่ไม่ดี
ถ้ามันโดนหน้าเขา

194
00:18:02,957 --> 00:18:05,543
คุณไม่ได้เรียนรู้อะไรเลย
จากแม่ของคุณ บินตังเหรอ?

195
00:18:11,173 --> 00:18:12,592
เมื่อผลไม้หมดไป

196
00:18:12,675 --> 00:18:17,263
อุรังอุตังแพร่กระจายไปทั่ว
มองหาอาหารอื่น

197
00:18:19,015 --> 00:18:21,350
ส่วนอินดะห์ต้องเผชิญกับการตัดสินใจครั้งใหญ่

198
00:18:25,271 --> 00:18:26,772
เธอพร้อมที่จะออกจากบ้าน

199
00:18:27,690 --> 00:18:32,278
แต่ด้วยความที่อาหารหายากมาก
มันเป็นเวลาที่แย่ที่สุดที่จะไป

200
00:18:39,368 --> 00:18:41,078
ถ้าเธอไม่ไปตอนนี้

201
00:18:41,162 --> 00:18:44,332
อาหารใด ๆ ที่ครอบครัวพบ
จะต้องแบ่งปัน

202
00:18:45,958 --> 00:18:48,169
และแม่ของเธอก็แชร์กับ Bimo อยู่แล้ว

203
00:18:54,175 --> 00:18:56,010
ถ้าอินดะห์ไป

204
00:18:56,093 --> 00:18:59,305
เธอจะต้องเชื่อใจตัวเอง
เพื่อหาอาหารกินเอง

205
00:19:05,519 --> 00:19:09,690
ในท้ายที่สุด
เธอตัดสินใจลาออก

206
00:19:17,531 --> 00:19:18,741
เธอจะไม่ไปไกล

207
00:19:19,533 --> 00:19:20,910
เพียงข้ามหุบเขา

208
00:19:22,328 --> 00:19:25,039
แต่มันเป็นพื้นที่
แม่ของเธอไม่เคยพาเธอไป

209
00:19:44,684 --> 00:19:49,063
ห่างออกไปประมาณครึ่งไมล์
อินดาห์พบสถานที่ของเธอเองแล้ว

210
00:19:54,360 --> 00:19:56,904
แต่การอยู่คนเดียวถือเป็นก้าวที่ยิ่งใหญ่

211
00:20:09,792 --> 00:20:13,129
ชีวิตที่อยู่เคียงข้างแม่ของเธอ
คือทั้งหมดที่เธอเคยรู้จัก

212
00:20:19,135 --> 00:20:22,430
Diann ได้เตรียมเธอมาอย่างดี
แต่นั่นคือการฝึก...

213
00:20:23,347 --> 00:20:26,559
และอันตรายตอนนี้ก็เป็นจริงมาก

214
00:20:37,820 --> 00:20:41,949
ตอนนี้เธอได้เลือกจุดของเธอแล้ว
เธอจำเป็นต้องทำความรู้จักกับบ้านใหม่ของเธอ

215
00:20:42,032 --> 00:20:44,493
และเริ่มฝึกฝนทั้งหมดนั้น
สู่การปฏิบัติ

216
00:20:53,002 --> 00:20:55,755
และเป็นครั้งแรกในชีวิตของเธอ...

217
00:20:56,797 --> 00:20:58,841
ไม่มีใครอยู่ที่นี่เพื่อช่วย

218
00:21:06,223 --> 00:21:07,475
ในป่าแห่งนี้

219
00:21:07,558 --> 00:21:10,436
ก็ควรที่จะอยู่บนเตียงอย่างปลอดภัย
ก่อนค่ำ

220
00:21:14,482 --> 00:21:18,694
กลับมาพร้อมครอบครัว
Diann เริ่มทำงานในรังคืนนี้

221
00:21:19,487 --> 00:21:21,447
เธอเริ่มต้นด้วยรากฐาน...

222
00:21:22,239 --> 00:21:24,950
ดัดและทอกิ่งก้าน
เพื่อสร้างฐาน

223
00:21:27,328 --> 00:21:29,330
ลูกศิษย์ของเธอตามมาด้วย

224
00:21:42,092 --> 00:21:43,552
เอาล่ะบีโม่

225
00:21:43,636 --> 00:21:46,180
เด็กทุกคน
ต้องเรียนรู้การจัดเตียง

226
00:21:50,309 --> 00:21:53,062
จากนั้นเพิ่มช่องว่างภายในเล็กน้อย

227
00:22:01,654 --> 00:22:04,615
หลังฐานมีรางนิรภัย

228
00:22:08,160 --> 00:22:10,663
ฐานบิโม่ เรากำลังดำเนินการบนฐาน

229
00:22:21,340 --> 00:22:24,009
[ถอนหายใจ] นั่นไม่ปลอดภัยเลย

230
00:22:27,388 --> 00:22:30,891
แต่ตราบใดที่แม่ยังอยู่
มันไม่สำคัญ

231
00:22:34,562 --> 00:22:36,188
เขาสามารถปีนขึ้นไปพร้อมกับเธอได้ตลอดเวลา

232
00:22:38,732 --> 00:22:41,235
ดีกว่าที่จะทำอย่างนั้น
กว่าจะตื่นขึ้นมาบนพื้นป่า

233
00:22:49,827 --> 00:22:53,497
แน่นอน,
แม่ทำอันหนึ่งให้ใหญ่พอสำหรับสองคน

234
00:23:04,633 --> 00:23:07,970
ไม่ใช่แค่ Diann และ Bimo เท่านั้น
กำลังซุกตัวอยู่ในตอนกลางคืน

235
00:23:10,890 --> 00:23:15,144
ใกล้ๆ กันคืออาคารของอินดะห์
รังแรกในชีวิตเดี่ยวของเธอ

236
00:23:16,687 --> 00:23:18,731
เธอเริ่มเรียนตั้งแต่อายุเท่าบีโม

237
00:23:20,441 --> 00:23:22,776
แต่นี่เป็นครั้งแรกของเธอ
โดยไม่มีการควบคุมดูแล

238
00:23:38,417 --> 00:23:40,586
เอ่อฮะ ฐานเสร็จแล้ว...

239
00:23:42,296 --> 00:23:43,839
และมีการเสริมเบาะเข้าไปด้วย

240
00:23:46,634 --> 00:23:49,678
ใช่แล้ว รางนิรภัยด้านข้าง

241
00:23:50,304 --> 00:23:53,057
[♪ ดนตรีพื้นบ้านอันไพเราะบรรเลง
ซาเวียร์ รัดด์ "ฟอลโลว์ เดอะ ซัน"]

242
00:23:53,140 --> 00:23:55,142
เฮ้ เฮ้ นั่นก็ไม่เลวนะ

243
00:23:55,434 --> 00:24:01,815
♪ ตามไป ตามตะวัน ♪

244
00:24:02,149 --> 00:24:04,985
♪ และลมพัดไปทางใด ♪

245
00:24:05,986 --> 00:24:08,113
♪ เมื่อวันนี้เสร็จสิ้น ♪

246
00:24:09,949 --> 00:24:12,451
พื้นที่ทำรังของ Ruby เหมาะสำหรับราชินี

247
00:24:14,036 --> 00:24:16,789
♪ หายใจ สูดอากาศ ♪

248
00:24:16,956 --> 00:24:20,209
Rafi ชอบชีวิตที่สูงส่ง
แต่นอนตรงนั้นไม่ได้

249
00:24:20,376 --> 00:24:22,544
♪ ตั้งความตั้งใจของคุณ
ฝันด้วยความห่วงใย♪

250
00:24:22,628 --> 00:24:25,589
เขาไม่เต็มใจที่จะเข้านอน
เหมือนเด็กส่วนใหญ่

251
00:24:26,882 --> 00:24:28,092
ราฟี่!

252
00:24:28,175 --> 00:24:31,178
♪ พรุ่งนี้เป็นวันใหม่สำหรับทุกคน ♪

253
00:24:35,349 --> 00:24:39,561
♪ พระจันทร์ดวงใหม่ พระอาทิตย์ดวงใหม่ ♪

254
00:24:40,437 --> 00:24:44,024
รังแสนสบายบนนี้เป็นสิ่งจำเป็นอย่างยิ่ง

255
00:24:50,656 --> 00:24:52,032
ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน

256
00:24:52,116 --> 00:24:55,953
มันดูไม่สบายเลย
หรือแม้กระทั่งใหญ่พอ

257
00:25:02,126 --> 00:25:05,004
หลับให้สบาย บินตัง หลับให้สบาย

258
00:25:05,212 --> 00:25:11,385
♪ ตามไป ตามตะวัน ♪

259
00:25:11,885 --> 00:25:15,014
♪ และลมพัดไปทางใด ♪

260
00:25:15,723 --> 00:25:17,850
♪ เมื่อวันนี้เสร็จสิ้น ♪

261
00:25:17,933 --> 00:25:20,144
[สัตว์ส่งเสียงร้อง]

262
00:25:33,991 --> 00:25:35,200
เมื่อตกกลางคืน...

263
00:25:37,077 --> 00:25:38,829
สิ่งมีชีวิตใหม่กวน

264
00:25:41,373 --> 00:25:44,877
และหากนักสำรวจยุคแรกเหล่านั้น
พบสัตว์ตอนกลางวันน่าประหลาดใจ...

265
00:25:45,502 --> 00:25:50,049
เด็กน้อย พวกเขาคงจะประหลาดใจมากแน่ๆ
สิ่งที่ออกมาในเวลากลางคืน

266
00:25:54,845 --> 00:25:57,473
ผีเสื้อพระจันทร์มีหางยาว

267
00:25:59,683 --> 00:26:03,145
แส้แมงป่องที่ฉีดน้ำส้มสายชู.

268
00:26:05,898 --> 00:26:08,859
และตุ๊กแกต้นไม้ตายักษ์

269
00:26:11,070 --> 00:26:14,073
ไม่มีอะไรที่นี่ค่อนข้างเป็นสิ่งที่คุณคาดหวัง

270
00:26:17,576 --> 00:26:21,330
-[เสียงบ่น]
- และผู้ชายคนนี้ กบที่เหินได้

271
00:26:31,924 --> 00:26:33,509
กบบิน

272
00:26:34,259 --> 00:26:35,636
ไม่เห็นว่าจะมาเลย..

273
00:26:40,641 --> 00:26:43,811
อย่ากังวลเลยอินดะห์ พวกเขาไม่เป็นอันตราย

274
00:26:50,734 --> 00:26:52,402
ลอริสที่เชื่องช้า

275
00:26:53,403 --> 00:26:55,656
ญาติของลิงที่ออกหากินเวลากลางคืน...

276
00:26:56,448 --> 00:26:58,659
และเป็นสัตว์เจ้าคณะที่มีพิษเพียงตัวเดียวในโลก

277
00:27:01,495 --> 00:27:04,206
พิษของพวกเขาคือการป้องกันที่เป็นประโยชน์

278
00:27:05,165 --> 00:27:07,376
เนื่องจากลอริสนั้นช้าตามชื่อ...

279
00:27:08,460 --> 00:27:10,587
และช้าตามธรรมชาติ

280
00:27:12,381 --> 00:27:15,884
แม้ว่าลอริสตัวผู้
สามารถคาดหวังปฏิกิริยาที่รวดเร็วได้

281
00:27:15,968 --> 00:27:18,220
หากพวกเขาเข้าหาผู้หญิงที่มีลูกอ่อน

282
00:27:24,393 --> 00:27:25,477
ก็...

283
00:27:25,561 --> 00:27:26,812
เร็วสำหรับลอริส

284
00:27:42,786 --> 00:27:45,706
คณะนักร้องประสานเสียงรุ่งอรุณที่มหัศจรรย์ที่สุดในธรรมชาติ

285
00:27:46,081 --> 00:27:49,167
นำโดยเสียงร้องของชะนีอันหลอน

286
00:27:49,877 --> 00:27:51,962
[ชะนีส่งเสียงร้อง]

287
00:28:09,479 --> 00:28:10,939
ไม่น่าแปลกใจที่มีตำนาน

288
00:28:11,023 --> 00:28:12,649
ว่าผู้ที่อยู่บนยอดไม้

289
00:28:13,025 --> 00:28:14,484
พูดได้

290
00:28:14,568 --> 00:28:17,321
[เสียงหัวเราะยังคงดำเนินต่อไป]

291
00:28:59,571 --> 00:29:02,199
เสียงเดินทางต่อไป
ผ่านหมอกหนา

292
00:29:03,867 --> 00:29:05,619
เป็นโอกาสของบินตัง

293
00:29:05,702 --> 00:29:07,663
เพื่อให้ตัวเองได้ยิน

294
00:29:08,413 --> 00:29:09,957
[คำราม]

295
00:29:15,003 --> 00:29:16,004
แต่วันนี้

296
00:29:16,421 --> 00:29:18,840
มีคนใหม่กำลังฟังอยู่

297
00:29:20,550 --> 00:29:22,094
คนนอก...

298
00:29:22,177 --> 00:29:24,304
มองหาอาณาจักรใหม่

299
00:29:24,388 --> 00:29:26,765
[♪ เปิดเพลงอย่างตึงเครียด]

300
00:29:26,848 --> 00:29:28,934
แม้ว่าเขาจะอยู่ห่างออกไปหลายไมล์

301
00:29:29,017 --> 00:29:30,978
การสนทนาอันยาวนานของบินตังถูกเปิดเผย

302
00:29:31,061 --> 00:29:32,562
ตำแหน่งปัจจุบันของเขา

303
00:29:32,980 --> 00:29:34,898
และแผนการเดินทางของเขาในวันนั้น

304
00:29:44,241 --> 00:29:47,285
ผู้มาใหม่...จะแอบเข้ามาเงียบๆ

305
00:29:49,413 --> 00:29:51,206
หากเขาสามารถทำให้บินตังประหลาดใจได้

306
00:29:52,165 --> 00:29:54,001
มันอาจทำให้เขาได้เปรียบ

307
00:30:04,845 --> 00:30:06,680
เพราะผลไม้หายาก

308
00:30:06,763 --> 00:30:09,141
Diann มุ่งเน้นไปที่แมลง

309
00:30:13,270 --> 00:30:14,271
เทคนิค?

310
00:30:14,938 --> 00:30:16,189
รบกวนมด

311
00:30:16,273 --> 00:30:18,567
จนกว่ามันจะกัดขนของคุณ

312
00:30:20,152 --> 00:30:21,570
โอนเข้าปากของคุณ

313
00:30:22,487 --> 00:30:24,990
จากนั้นรวบรวมของว่างที่มีชีวิตชีวา

314
00:30:27,826 --> 00:30:30,996
บีโมดึงอีกข้างหนึ่ง
ของรังมดให้สะอาดหมดจด

315
00:30:31,621 --> 00:30:32,956
นั่นจะรบกวนพวกเขาจริงๆ

316
00:30:42,841 --> 00:30:44,593
บีโมอาจจะเสียใจเรื่องนั้น

317
00:30:45,385 --> 00:30:47,971
ผิวเด็กของเขาบางกว่าของแม่

318
00:30:48,472 --> 00:30:50,223
และมดกัด

319
00:30:51,349 --> 00:30:52,350
อุ๊ย!

320
00:30:52,893 --> 00:30:55,395
ทางเข้ารังคือ
ที่ซึ่งมดผู้พิทักษ์

321
00:30:55,479 --> 00:30:56,772
มีขากรรไกรที่ใหญ่ที่สุด

322
00:30:56,855 --> 00:30:57,856
กำลังรวบรวม

323
00:31:00,025 --> 00:31:01,359
บางทีเขาอาจจะพยายามสูงขึ้น

324
00:31:02,527 --> 00:31:04,237
ถ้าเขาสามารถหามดงานได้

325
00:31:04,321 --> 00:31:05,530
กรามของพวกเขาเล็กลง

326
00:31:13,538 --> 00:31:15,248
ไปแล้ว.

327
00:31:15,332 --> 00:31:16,917
เจ็บปวดน้อยกว่ามาก

328
00:31:17,667 --> 00:31:20,128
ใช่. เขาจะจำสิ่งนั้นในครั้งต่อไป

329
00:31:27,427 --> 00:31:30,263
ใครจะรู้ว่ามือที่มีขนมีประโยชน์มาก?

330
00:31:36,978 --> 00:31:39,523
หากคุณไม่สามารถจับแมลงได้

331
00:31:39,606 --> 00:31:42,192
อาหารชนิดหนึ่งที่หาได้เสมอ

332
00:31:42,275 --> 00:31:43,527
เป็นฝ่ามือที่กินได้

333
00:31:44,402 --> 00:31:45,403
ปัญหาคือ

334
00:31:45,821 --> 00:31:48,406
พวกมันเติบโตบนพื้นป่าเท่านั้น

335
00:31:59,626 --> 00:32:02,295
อินดะห์จำได้
รวบรวมพวกมันไว้กับ Diann

336
00:32:04,756 --> 00:32:06,883
แต่ Diann รู้เพียงแต่ค้นหาเท่านั้น

337
00:32:06,967 --> 00:32:08,885
ที่ซึ่งป่าเปิดกว้างมากขึ้น

338
00:32:09,803 --> 00:32:10,804
และ...

339
00:32:10,887 --> 00:32:13,390
ด้วยเหตุผลที่ดี

340
00:32:40,375 --> 00:32:43,587
[♪ เปิดเพลงอย่างตึงเครียด]

341
00:33:36,556 --> 00:33:38,642
[♪ ดนตรีเข้มข้นขึ้น]

342
00:33:55,784 --> 00:33:57,494
[คำราม]

343
00:34:02,165 --> 00:34:04,209
และนั่นก็ใกล้เคียงกับเสือ

344
00:34:04,292 --> 00:34:07,379
ดังที่อินดะห์เคยต้องการได้รับ

345
00:34:12,634 --> 00:34:16,805
-[เสียงฟ้าร้องดังกึกก้อง]
-มีน้อยให้กินเป็นเดือน

346
00:34:17,264 --> 00:34:19,933
แต่ฝนเป็นเพียงสิ่งที่ป่าไม้ต้องการ

347
00:34:20,016 --> 00:34:21,101
เพื่อผลิตผลไม้

348
00:34:21,184 --> 00:34:24,271
และยุติช่วงที่แห้งแล้งนี้

349
00:34:26,147 --> 00:34:28,024
สำหรับบีโมและเดียนน์

350
00:34:28,108 --> 00:34:30,902
เมฆในอาคารเป็นข่าวดี

351
00:34:39,244 --> 00:34:41,037
ยุติความหิวโหยของพวกเขา

352
00:34:41,121 --> 00:34:42,455
กำลังเดินทางมา

353
00:34:46,918 --> 00:34:48,086
แต่สำหรับตอนนี้...

354
00:34:49,587 --> 00:34:51,798
เรามาพยายามทำตัวให้แห้งกันเถอะ

355
00:34:51,881 --> 00:34:54,426
[♪ เล่นดนตรีร็อคอันกลมกล่อม
แวน มอร์ริสัน "วันแบบนี้"]

356
00:34:54,509 --> 00:34:57,095
♪ เมื่อฝนไม่ตกเสมอไป ♪

357
00:34:57,178 --> 00:35:00,015
♪ มันคงมีวันแบบนี้ ♪

358
00:35:00,098 --> 00:35:02,851
♪ เมื่อไม่มีใครบ่น ♪

359
00:35:02,934 --> 00:35:04,769
♪ มันคงมีวันแบบนี้ ♪

360
00:35:04,853 --> 00:35:07,314
♪ ทุกอย่างลงตัว ♪

361
00:35:07,397 --> 00:35:10,150
♪ เหมือนการกดสวิตช์ ♪

362
00:35:10,233 --> 00:35:12,777
♪ คือว่า แม่บอกฉัน ♪

363
00:35:12,861 --> 00:35:15,155
♪ มันคงมีวันแบบนี้ ♪

364
00:35:17,741 --> 00:35:19,909
♪ เมื่อคุณไม่ต้องกังวล ♪

365
00:35:19,993 --> 00:35:22,787
♪ มันคงมีวันแบบนี้ ♪

366
00:35:23,496 --> 00:35:25,915
♪ เมื่อไม่มีใครรีบร้อน ♪

367
00:35:25,999 --> 00:35:28,418
♪ มันคงมีวันแบบนี้ ♪

368
00:35:28,501 --> 00:35:30,837
♪ เมื่อคุณไม่ถูกทรยศ ♪

369
00:35:30,920 --> 00:35:33,006
♪ โดยการจูบของยูดาสคนเก่านั้น ♪

370
00:35:33,840 --> 00:35:36,384
♪ โอ้ แม่ของฉันบอกฉัน ♪

371
00:35:36,468 --> 00:35:38,553
♪ มันคงมีวันแบบนี้ ♪

372
00:35:39,679 --> 00:35:42,390
บ้างก็รับมือกับพายุ
โดยการทำร่ม

373
00:35:42,974 --> 00:35:44,643
และถ้าฝนยังคงตกอย่างต่อเนื่อง

374
00:35:44,726 --> 00:35:46,686
คุณสามารถกลับไปนอนได้ตลอดเวลา

375
00:35:51,358 --> 00:35:53,234
และถ้าคุณทำร่มไม่ได้

376
00:35:53,902 --> 00:35:57,113
ถ้าอย่างนั้นคุณก็ต้องทำ
ยิ้มและอดทนกับมัน

377
00:35:57,197 --> 00:35:59,240
♪ โอ้ แม่ของฉันบอกฉัน ♪

378
00:35:59,699 --> 00:36:01,910
♪ มันคงมีวันแบบนี้ ♪

379
00:36:01,993 --> 00:36:04,579
♪ โอ้ แม่ของฉันบอกฉัน ♪

380
00:36:04,663 --> 00:36:06,998
♪ มันคงมีวันแบบนี้ ♪

381
00:36:07,082 --> 00:36:09,584
♪ โอ้ แม่ของฉันบอกฉัน ♪

382
00:36:09,668 --> 00:36:12,128
♪ มันคงมีวันแบบนี้ ♪

383
00:36:12,212 --> 00:36:14,589
♪ โอ้ แม่ของฉันบอกฉัน ♪

384
00:36:14,673 --> 00:36:17,133
♪ มันคงมีวันแบบนี้ ♪

385
00:36:33,692 --> 00:36:38,154
-[อุรังอุตังคำราม]
-เมื่อฝนหยุดตกในที่สุด

386
00:36:38,613 --> 00:36:41,241
บินตังได้ยินเสียงบางอย่างกำลังใกล้เข้ามา

387
00:36:44,953 --> 00:36:47,122
[ตะโกน]

388
00:36:52,627 --> 00:36:54,421
คนนอก.

389
00:36:55,547 --> 00:36:57,090
เขาใช้ผ้าคลุมพายุ

390
00:36:57,173 --> 00:36:58,842
เพื่อเข้าสู่พื้นที่บินตัง

391
00:36:59,259 --> 00:37:00,885
และตรวจสอบอาณาเขตของเขา

392
00:37:03,555 --> 00:37:05,849
บินตังต้องลุกขึ้นสู้ต่อ

393
00:37:08,643 --> 00:37:10,937
ผู้ชายที่เป็นผู้ใหญ่มีพลังมาก

394
00:37:11,020 --> 00:37:13,148
การต่อสู้ระยะประชิดนั้นอาจถึงแก่ชีวิตได้

395
00:37:14,524 --> 00:37:16,359
หลีกเลี่ยงหากเป็นไปได้

396
00:37:23,199 --> 00:37:25,118
แต่ถ้าบินตังไม่ลงมือตอนนี้

397
00:37:25,744 --> 00:37:28,246
เขาอาจสูญเสียอาณาจักรของเขาไป

398
00:37:30,206 --> 00:37:32,125
[คำราม]

399
00:37:32,208 --> 00:37:34,210
[♪ การเล่นดนตรีที่น่าสงสัย]

400
00:37:39,758 --> 00:37:41,801
บินตังผลักคนนอกให้ต่ำลง...

401
00:37:46,347 --> 00:37:49,684
แต่พื้นดินเป็นสถานที่สุดท้าย
ชายคนใดคนหนึ่งอยากเป็น

402
00:38:12,957 --> 00:38:14,667
หลังจากการต่อสู้อันดุเดือด

403
00:38:15,168 --> 00:38:17,504
บินตังได้ขับไล่คนนอกออกไป

404
00:38:19,130 --> 00:38:21,466
เขาจะคิดให้รอบคอบก่อนที่จะกลับมา

405
00:38:32,143 --> 00:38:35,438
ฝนตกก็สดชื่น.
แหล่งน้ำของป่า

406
00:38:37,440 --> 00:38:40,610
ที่ปลอดภัยที่สุดคือ
สูงเหนือพื้นป่า

407
00:38:41,528 --> 00:38:45,198
ง่ายสำหรับวีไอพีที่จะหมูจนว่างเปล่า

408
00:38:51,788 --> 00:38:53,289
บีโม่หิวน้ำ...

409
00:38:53,957 --> 00:38:55,208
แต่ถูกปล่อยให้รอ...

410
00:38:55,750 --> 00:38:58,920
ในขณะที่แม่ของเขาเสี่ยง
กำลังลงไปที่ลำธาร

411
00:39:09,389 --> 00:39:12,225
น้ำเย็นและอร่อย

412
00:39:13,017 --> 00:39:15,728
แต่อันตรายเกินกว่าที่ Bimo จะไปถึงได้

413
00:39:19,399 --> 00:39:22,569
ราฟีแบ่งปันน้ำของรูบี้
จากหลุมต้นไม้สูง

414
00:39:23,570 --> 00:39:25,238
ห่างจากเสือได้ดี

415
00:39:30,368 --> 00:39:32,912
ควีนรูบี้ดิ้นรนกับการแบ่งปัน

416
00:39:33,788 --> 00:39:35,623
แม้กระทั่งกับลูกชายของเธอ

417
00:39:51,097 --> 00:39:52,682
อินดะห์ก็อยากดื่มด้วย...

418
00:39:54,434 --> 00:39:56,644
แต่ยังอยู่ในพื้นที่อันตราย

419
00:39:57,061 --> 00:39:58,855
ที่ซึ่งทัศนวิสัยไม่ดี

420
00:39:59,689 --> 00:40:03,026
และพงหญ้า
อาจซ่อนผู้ล่าไว้

421
00:40:06,487 --> 00:40:08,197
[♪ การเล่นดนตรีที่ไม่มั่นคง]

422
00:40:32,055 --> 00:40:33,806
เสือไม่มีเสียงอยู่ใกล้ๆ

423
00:40:41,856 --> 00:40:43,608
เธอมีเวลาดื่ม...

424
00:40:46,110 --> 00:40:48,154
ถ้านั่นเป็นเสือตัวเดียว

425
00:41:08,967 --> 00:41:10,885
นั่นควรจะทำให้เธอดำเนินต่อไปอีกสักหน่อย

426
00:41:14,263 --> 00:41:17,600
ดูเหมือนเธอจะเริ่มแล้วล่ะ
ใช้ชีวิตเดี่ยว

427
00:41:23,231 --> 00:41:25,692
สภาวะที่เปลี่ยนแปลงไปตั้งแต่เกิดพายุ

428
00:41:26,150 --> 00:41:28,152
ได้นำชายคนใหม่เข้ามาในพื้นที่

429
00:41:37,537 --> 00:41:38,538
นี้...

430
00:41:38,913 --> 00:41:39,998
คือฮาร์โต

431
00:41:40,873 --> 00:41:44,168
เขาไม่มีแก้มใหญ่
เช่นเดียวกับผู้ชายคนอื่นๆ

432
00:41:45,086 --> 00:41:46,129
และเขาเพียงเล็กน้อย...

433
00:41:46,754 --> 00:41:48,297
คันและ...

434
00:41:48,715 --> 00:41:51,759
ฮึ! นึกไม่ถึงว่าลมหายใจจะดีขนาดนี้

435
00:41:57,015 --> 00:41:58,016
แต่...

436
00:41:58,391 --> 00:42:00,018
เขาสามารถเป็นพ่อลูกได้

437
00:42:00,101 --> 00:42:02,729
และเขาก็มาถึงบริเวณนั้นแล้ว
เพื่อหาคู่

438
00:42:10,028 --> 00:42:11,821
Diann คืออายุที่เหมาะสมสำหรับเขา

439
00:42:13,489 --> 00:42:15,575
เขาควรสร้างความประทับใจแรกที่ดีจะดีกว่า

440
00:42:36,304 --> 00:42:37,346
และตอนนี้

441
00:42:37,430 --> 00:42:39,390
เขาทำแบบเดียวกับอุรังอุตัง

442
00:42:39,474 --> 00:42:42,060
จากการสะดุดล้มบนฟลอร์เต้นรำ

443
00:42:44,479 --> 00:42:45,813
และทำเครื่องดื่มของเขาหก

444
00:42:45,897 --> 00:42:46,939
ทั่วตัวเธอ

445
00:42:56,199 --> 00:42:57,450
สำหรับเดียนน์แล้ว

446
00:42:57,533 --> 00:42:59,786
Harto อาจเป็นภาพที่น่าหวาดกลัว

447
00:43:00,203 --> 00:43:02,371
ผู้ชายบางคนอาจค่อนข้างก้าวร้าว

448
00:43:10,129 --> 00:43:12,632
สัญชาตญาณของ Bimo คือการปกป้องแม่ของเขา

449
00:43:13,591 --> 00:43:14,675
แต่...

450
00:43:14,759 --> 00:43:16,260
ฮาร์โตไม่ได้หยาบ

451
00:43:16,844 --> 00:43:20,181
เขาแค่อยากจะรู้
ถ้าเดียนพร้อมจะตั้งครรภ์อีกครั้ง

452
00:43:36,030 --> 00:43:38,116
เขาบอกได้เลยว่าเธอไม่อุดมสมบูรณ์

453
00:43:38,199 --> 00:43:39,992
และไม่น่าจะเป็นเช่นนั้น

454
00:43:40,076 --> 00:43:41,494
ในขณะที่บีโมยังเด็กมาก

455
00:43:49,961 --> 00:43:52,338
ฮาร์โตจะต้องรออีกสองสามปี

456
00:43:52,421 --> 00:43:53,631
สำหรับโอกาส

457
00:43:54,590 --> 00:43:57,468
แต่เขาก็โอเคกับการเล่นเกมยาว

458
00:43:59,345 --> 00:44:01,889
และมันก็ไม่ใช่การ "ไม่" ที่ชัดเจนจาก Diann

459
00:44:10,982 --> 00:44:13,067
ต้นเหยือกรวมน้ำฝน

460
00:44:13,151 --> 00:44:14,819
ด้วยน้ำย่อย

461
00:44:14,902 --> 00:44:17,488
ซึ่งทำให้แมลงที่เข้ามากัดกร่อนได้

462
00:44:17,572 --> 00:44:18,573
เพื่อซุปแมลง

463
00:44:20,408 --> 00:44:21,868
สูตรง่ายๆ

464
00:44:21,951 --> 00:44:23,870
ฉันจะไม่สร้างที่บ้าน

465
00:44:27,248 --> 00:44:28,291
แต่ฮาร์โต.

466
00:44:28,624 --> 00:44:31,043
สามารถขึ้นเครื่องพร้อมกับโปรตีนเชคได้

467
00:44:32,044 --> 00:44:34,463
เขาตัดสินใจที่จะอยู่ต่อไปสักระยะหนึ่ง

468
00:44:34,881 --> 00:44:37,133
และถ้าเขาต้องการสร้างความประทับใจให้กับ Diann

469
00:44:38,467 --> 00:44:40,178
เยอะหน่อยก็ไม่เสียหาย

470
00:44:53,316 --> 00:44:55,067
สำหรับอินดะห์ ผู้มาใหม่ในละแวกนั้น

471
00:44:55,151 --> 00:44:57,028
คือโอกาสในการรับลูกเล่นใหม่ๆ

472
00:44:59,614 --> 00:45:01,657
เธอไม่ได้คิด
ที่จะได้น้ำมาทางนี้

473
00:45:05,036 --> 00:45:06,204
มันฉลาด

474
00:45:06,287 --> 00:45:08,706
และปลอดภัยกว่าการมาเยือนลำธาร

475
00:45:13,002 --> 00:45:14,170
เธอจะลองดู...

476
00:45:15,254 --> 00:45:17,256
ถ้าฮาร์โตทิ้งเธอไป

477
00:45:20,092 --> 00:45:23,221
นั่นเป็นจำนวนมากทั้งหมด
ของอุรังอุตังเพื่อให้ความชุ่มชื้น

478
00:45:34,357 --> 00:45:36,943
ถึงเวลาดูว่าฮาร์โตทิ้งอะไรไว้ให้เธอบ้าง

479
00:45:40,446 --> 00:45:41,447
ใช่.

480
00:45:41,739 --> 00:45:44,408
เครื่องดื่มเหล่านี้มีลักษณะ
เลยวันขายไปนิดหน่อย...

481
00:45:45,493 --> 00:45:47,787
แต่เธอยังสามารถทดสอบความคิดนี้ได้

482
00:45:56,879 --> 00:45:57,964
มันได้ผล

483
00:45:58,965 --> 00:46:01,425
ถ้าคุณมีสมอง
เพื่อเรียนรู้จากผู้อื่น

484
00:46:01,717 --> 00:46:04,428
ป่าเป็นห้องเรียนขนาดใหญ่แห่งหนึ่ง

485
00:46:08,140 --> 00:46:10,851
แม้แต่หมีตะวันก็มีของมานำเสนอ

486
00:46:15,439 --> 00:46:16,983
ถ้ามีน้ำผึ้งอยู่รอบๆ

487
00:46:17,566 --> 00:46:19,277
คุณสามารถไว้วางใจหมีได้

488
00:46:19,360 --> 00:46:20,361
เพื่อค้นหามัน

489
00:46:31,998 --> 00:46:35,876
กรงเล็บยาวของเขาเหมาะสำหรับการฉีกเปิด
ทางเข้ารังผึ้ง

490
00:46:40,006 --> 00:46:43,676
อินดะห์ได้ติดตามเขาไป
ไปสู่หมู่ไม้ที่มีลมพิษอยู่ข้างใน

491
00:46:44,385 --> 00:46:46,595
แต่ไม่มีกรงเล็บ

492
00:46:46,679 --> 00:46:47,888
เธอจะเข้าไปยังไง?

493
00:46:55,980 --> 00:46:57,481
เธอหักกิ่งไม้

494
00:46:58,274 --> 00:46:59,859
และเริ่มเป็นรูปเป็นร่าง

495
00:47:12,955 --> 00:47:13,956
อย่างไม่น่าเชื่อ

496
00:47:14,415 --> 00:47:17,793
เธอประดิษฐ์เครื่องมือขึ้นมา
ที่สามารถเข้าไปลึกเข้าไปในต้นไม้ได้

497
00:47:18,169 --> 00:47:19,962
และเข้าถึงไข่ผึ้งและน้ำผึ้ง

498
00:47:20,463 --> 00:47:22,923
ที่แม้แต่กรงเล็บหมีก็ไม่สามารถเอาได้

499
00:47:23,716 --> 00:47:26,260
อินดะห์พบน้ำผึ้งโดยการติดตามหมี

500
00:47:27,136 --> 00:47:29,055
แต่เธอก็เรียนรู้วิธีรวบรวมมัน

501
00:47:29,138 --> 00:47:30,806
จากชนิดของเธอเอง

502
00:47:40,066 --> 00:47:41,734
อุรังอุตังในพื้นที่ต่างๆ

503
00:47:41,817 --> 00:47:44,362
ถ่ายทอดทักษะต่างๆ ให้แก่กัน...

504
00:47:45,488 --> 00:47:46,655
ชอบวัฒนธรรม

505
00:47:47,031 --> 00:47:48,074
ในคน

506
00:47:49,241 --> 00:47:50,368
เป็นผลให้

507
00:47:50,826 --> 00:47:53,913
พวกเขาสามารถใช้เครื่องมือได้เกือบ 30 ประเภท

508
00:47:55,164 --> 00:47:56,248
ประทับใจ.

509
00:48:14,767 --> 00:48:16,310
ไม่ว่าคุณจะตามล่าที่รัก

510
00:48:16,936 --> 00:48:17,937
หรือมด...

511
00:48:19,814 --> 00:48:22,233
มีความสามารถพิเศษ
เพื่อทุกสิ่งในป่าแห่งนี้

512
00:48:23,234 --> 00:48:25,694
คุณแค่ต้องการใครสักคนที่จะแสดงให้คุณเห็น

513
00:48:28,906 --> 00:48:31,283
Indah ได้เรียนรู้มากมายจากแม่ของเธอ

514
00:48:31,534 --> 00:48:34,745
แต่ตอนนี้ต้องการแหล่งแรงบันดาลใจใหม่ๆ

515
00:48:38,541 --> 00:48:40,960
และฮาร์โตก็กลับมาอีกครั้ง

516
00:48:41,043 --> 00:48:42,753
ยังอยู่ในพื้นที่

517
00:48:45,756 --> 00:48:48,968
และตอนนี้ที่อินดะห์ได้เห็น
การทำงานอันชาญฉลาดอย่างหนึ่งของเขา

518
00:48:49,218 --> 00:48:51,387
เธอรู้ว่าเขาคุ้มค่าที่จะดู

519
00:48:53,180 --> 00:48:56,100
Diann ก็ตามรอย Harto เช่นกัน

520
00:48:56,183 --> 00:48:58,310
ติดตามเขามาแต่ไกล

521
00:48:59,019 --> 00:49:01,439
เธอหลงรักเขาแล้ว

522
00:49:11,574 --> 00:49:12,825
อย่างไม่น่าเชื่อ

523
00:49:12,908 --> 00:49:15,202
Harto จับลิงลมที่เชื่องช้าได้

524
00:49:15,286 --> 00:49:17,163
หลีกเลี่ยงการกัดพิษของมัน

525
00:49:23,169 --> 00:49:25,045
อุรังอุตังอาจจะช้า

526
00:49:25,129 --> 00:49:26,589
แต่ลอริสนั้น...

527
00:49:26,922 --> 00:49:29,133
ช้าลงหน่อย

528
00:49:30,676 --> 00:49:33,637
อินดะห์มาถึงเป็นคนแรก
และเธออยากลองบ้าง

529
00:49:34,346 --> 00:49:35,890
แต่ฮาร์โต้คือ...

530
00:49:35,973 --> 00:49:38,058
ไม่กระตือรือร้นในการแบ่งปัน

531
00:49:40,186 --> 00:49:42,271
และตอนนี้ Diann ก็ปรากฏตัวขึ้นเช่นกัน

532
00:49:45,232 --> 00:49:48,194
ตัดต่อหน้าลูกสาวของคุณ
ไม่ค่อยดีนัก

533
00:49:48,277 --> 00:49:50,696
แต่ลอริสเป็นอาหารอันโอชะที่หายาก

534
00:49:51,238 --> 00:49:53,407
และในขณะที่ Diann กำลังถูก Harto จีบ...

535
00:49:54,992 --> 00:49:56,785
เธอจะคาดหวังของขวัญ

536
00:49:59,497 --> 00:50:03,959
[อ้าปากค้าง] นี่คือโอกาสของฮาร์โต
เพื่อเอาชนะใจเธอ

537
00:50:08,756 --> 00:50:11,884
แต่ดูเหมือนว่าฮาร์โตกำลังจะไปกินข้าวเที่ยง

538
00:50:11,967 --> 00:50:13,177
ก่อนความรัก

539
00:50:16,639 --> 00:50:20,142
โอ้ เขาไม่ได้แชร์อะไรกับ Diann เลย

540
00:50:24,688 --> 00:50:25,689
ฮาร์โต.

541
00:50:25,773 --> 00:50:27,608
ฮาร์โต คุณทำเต็มที่แล้ว

542
00:50:29,860 --> 00:50:32,196
คุณไม่นำช็อคโกแลตมาเดท

543
00:50:32,279 --> 00:50:34,323
งั้นก็กินมันซะเพื่อน!

544
00:50:41,038 --> 00:50:43,666
ผู้หญิงคนนี้อ่านได้ไม่ยาก

545
00:50:44,083 --> 00:50:46,043
เธอต้องการลอริส

546
00:50:46,418 --> 00:50:49,255
คุณจะมอบลอริสให้เธอบ้างไหม?

547
00:50:52,299 --> 00:50:55,135
หวังว่าบีโมจะไม่ได้เรียนรู้
ทักษะการรับของเขา...

548
00:50:55,511 --> 00:50:56,595
จากฮาร์โต.

549
00:51:06,355 --> 00:51:08,816
มาเลยเพื่อน นี่เป็นนัดสุดท้ายของคุณ

550
00:51:20,160 --> 00:51:22,079
เอ่อเพื่อน

551
00:51:29,670 --> 00:51:32,172
โอ้ นี่มันน่าอึดอัดใจจริงๆ

552
00:51:32,798 --> 00:51:36,885
ฮาร์โต้ลืมไปแล้ว
มารยาทของเขาอย่างสมบูรณ์

553
00:51:37,428 --> 00:51:40,097
Bimo เมื่อถึงเวลาแห่งความโรแมนติก

554
00:51:40,472 --> 00:51:43,350
นี่เป็นบทเรียนว่าจะไม่ทำได้อย่างไร

555
00:51:45,894 --> 00:51:47,187
ไม่ว่าอนาคตของเขาจะเป็นเช่นไร

556
00:51:47,980 --> 00:51:49,773
ชัดเจนเลย เดียนน์

557
00:51:49,857 --> 00:51:51,317
จะไม่เป็นส่วนหนึ่งของมัน

558
00:51:54,153 --> 00:51:56,780
แต่ความรักไม่ใช่
ความท้าทายเดียวสำหรับฮาร์โต

559
00:51:57,906 --> 00:52:00,909
ตัวตลกของเขาไปรอบ ๆ
ได้แจ้งเตือนบุคคลอื่นแล้ว

560
00:52:07,249 --> 00:52:10,586
และบินตังจะไม่เห็นด้านที่ตลก

561
00:52:17,593 --> 00:52:20,095
ชายร่างใหญ่ได้ยินความโกลาหล
จากปาร์ตี้ลอริส

562
00:52:20,179 --> 00:52:23,557
และฮาร์โตไม่ควรอยู่ด้วยจะดีกว่า
เมื่อเขาไปถึงที่นั่น

563
00:52:29,897 --> 00:52:33,567
เสียงนั้นดังแน่นอน
มาจากบริเวณนี้

564
00:52:38,781 --> 00:52:40,783
ถ้าฮาร์โตฉลาด เขาจะรีบออกไป

565
00:52:42,534 --> 00:52:44,119
ฮาร์โต้ยังไม่เสร็จเลย

566
00:52:45,329 --> 00:52:48,165
ยาเสพติดเขย่ากิ่งไม้

567
00:52:48,248 --> 00:52:49,750
เพื่อข่มขู่บินตัง

568
00:52:55,089 --> 00:52:57,091
บินตังดูผ่อนคลาย

569
00:52:57,591 --> 00:52:59,760
ตอนนี้ที่เขาเห็นว่าเป็นแค่ฮาร์โต

570
00:52:59,843 --> 00:53:01,804
และไม่ใช่คนนอก

571
00:53:01,887 --> 00:53:03,263
เขาไม่ใส่ใจเกินไป

572
00:53:06,934 --> 00:53:09,436
Harto สามารถจัดท่าทางได้ทุกอย่างที่เขาชอบ

573
00:53:09,520 --> 00:53:12,398
ทุกคนรู้
ใครคือชายร่างใหญ่แถวนี้

574
00:53:18,987 --> 00:53:20,114
อะไรก็ได้ผู้ชาย

575
00:53:24,451 --> 00:53:26,954
ในที่สุดฮาร์โตก็ได้รับข้อความ...

576
00:53:27,996 --> 00:53:29,248
และใบไม้

577
00:53:53,689 --> 00:53:54,732
สำหรับอินดะห์แล้ว

578
00:53:54,815 --> 00:53:57,151
การมาเยือนและการรวมตัวของฮาร์โต
รอบๆ ลอริส

579
00:53:57,526 --> 00:53:59,820
มีข้อดีที่ไม่คาดคิด

580
00:54:03,198 --> 00:54:05,784
พวกเขาพาครอบครัวของเธอกลับมารวมกัน

581
00:54:08,036 --> 00:54:11,248
เป็นโอกาสที่ดีที่จะตามทัน
กับน้องชายคนโปรดของเธอ

582
00:54:17,254 --> 00:54:19,506
[♪ การเล่นดนตรีอันไพเราะ
Gareth Dunlop "เมื่อเราอยู่ด้วยกัน"]

583
00:54:19,590 --> 00:54:22,551
[การเปล่งเสียง]

584
00:54:22,634 --> 00:54:24,470
♪ เครือญาติ ♪

585
00:54:24,553 --> 00:54:25,763
♪ ของคุณและฉัน ♪

586
00:54:27,097 --> 00:54:30,434
♪ ล่ามไว้ด้วยกัน
ด้วยความผูกพันที่ผูกพัน ♪

587
00:54:31,477 --> 00:54:34,480
♪ ฉันเข้าใจคุณ และคุณก็เข้าใจฉัน ♪

588
00:54:35,939 --> 00:54:38,942
♪ และนั่นคือวิธีที่มันจะเป็น ♪

589
00:54:40,194 --> 00:54:43,489
♪ สองชนิด หนึ่งเดียว ♪

590
00:54:44,490 --> 00:54:47,951
♪ เคียงบ่าเคียงไหล่
ผ่านแสงแดดและสายฝน ♪

591
00:54:48,035 --> 00:54:53,999
♪ ชีวิตเบากว่าขนนก
เมื่อเราอยู่ด้วยกัน ♪

592
00:54:55,667 --> 00:55:00,088
♪ เมื่อเราอยู่ด้วยกัน โว้ว ♪

593
00:55:00,172 --> 00:55:04,343
♪ เบากว่าขนนก โอ้ว ♪

594
00:55:04,426 --> 00:55:07,012
♪ เมื่อเราอยู่ด้วยกัน ♪

595
00:55:08,764 --> 00:55:10,682
♪ ด้วยกัน ♪

596
00:55:15,646 --> 00:55:19,441
อินดาห์หายไปจากบิโม
นี่จึงเป็นโอกาสอันดีอย่างยิ่ง

597
00:55:19,525 --> 00:55:21,193
เพื่อช่วงเวลาคุณภาพร่วมกัน

598
00:55:23,320 --> 00:55:25,364
ราวกับว่าพวกเขาไม่เคยแยกจากกัน

599
00:55:25,447 --> 00:55:27,407
♪ เมื่อเราอยู่ด้วยกัน ♪

600
00:55:28,200 --> 00:55:31,537
♪ เรามีความผูกพันที่จะไม่มีวันแตกหัก ♪

601
00:55:31,620 --> 00:55:35,958
♪ คุณจะมีกันและกันตลอดไป
อย่าทำผิดพลาด♪

602
00:55:36,041 --> 00:55:42,005
♪ ชีวิตเบากว่าขนนก
เมื่อเราอยู่ด้วยกัน ♪

603
00:55:43,840 --> 00:55:47,803
♪ เมื่อเราอยู่ด้วยกัน โว้ว ♪

604
00:55:47,886 --> 00:55:52,140
♪ เบากว่าขนนก โห่ ♪

605
00:55:52,224 --> 00:55:54,893
♪ เมื่อเราอยู่ด้วยกัน ♪

606
00:55:55,686 --> 00:55:57,145
♪ ด้วยกัน ♪

607
00:55:58,438 --> 00:56:02,901
ตำนานทั้งหมดเกี่ยวกับอุรังอุตัง
เป็นคนโดดเดี่ยวบางทีพวกเขาอาจเข้าใจผิด

608
00:56:03,485 --> 00:56:06,905
เพราะการพบกันเช่นนี้
ดูเหมือนตรงกันข้ามโดยสิ้นเชิง

609
00:56:07,656 --> 00:56:12,369
รักความสนุกสนาน มิตรภาพ และครอบครัว
เราทุกคนสามารถเกี่ยวข้องได้

610
00:56:22,588 --> 00:56:24,756
แต่มันไม่สามารถคงอยู่ตลอดไปได้

611
00:56:28,802 --> 00:56:31,096
และเมื่ออินดะห์กลับมามีชีวิตตามลำพัง

612
00:56:32,723 --> 00:56:36,226
เธอรู้สึกถึงการขาดหายไป
ของครอบครัวของเธอมากขึ้นกว่าเดิม

613
00:56:46,111 --> 00:56:48,697
แต่เธอต้องการความเป็นเพื่อนได้ไหม

614
00:56:48,780 --> 00:56:51,408
ได้รับคำตอบจากใครสักคน
เธอไม่เคยพบมาก่อนเหรอ?

615
00:56:54,286 --> 00:56:56,705
ซากิได้เข้ามาในพื้นที่แล้ว

616
00:57:00,042 --> 00:57:03,253
ชายหนุ่ม
ที่เพิ่งจากครอบครัวไปเช่นกัน

617
00:57:06,923 --> 00:57:12,220
เช่นเดียวกับ Indah เขาเพิ่งเริ่มใช้ชีวิตเดี่ยว
และสามารถใช้เพื่อนได้

618
00:57:23,857 --> 00:57:26,151
อินดะห์รู้จักพื้นที่นี้ดีกว่าซากี

619
00:57:27,235 --> 00:57:29,863
ในฐานะผู้หญิง เธออยู่ใกล้ที่ที่เธอเติบโตมา

620
00:57:32,115 --> 00:57:36,036
ชายหนุ่มเดินทางต่อไป
จากแม่เมื่อออกจากบ้าน

621
00:57:40,082 --> 00:57:43,335
ซากิจึงมีมากที่สุด
ที่จะได้รับจากมิตรภาพ

622
00:57:48,340 --> 00:57:50,967
ซากิ ฉันบอกว่ามิตรภาพ

623
00:57:51,927 --> 00:57:53,011
มาเลยเพื่อน

624
00:57:54,846 --> 00:57:59,351
ดูเหมือนว่าการขาดแคลนอาหารในช่วงที่ผ่านมาจะมี
ทำให้ทุกคนลังเลที่จะแบ่งปัน

625
00:58:02,688 --> 00:58:06,858
ทั้งคู่ได้พบปลวกบ้าง
พวกมันไม่ใช่ลอริสจริงๆ

626
00:58:06,942 --> 00:58:10,612
แต่ซากิก็ยังไม่ทำ
อยากให้อินดะห์มีบ้าง

627
00:58:13,240 --> 00:58:15,867
เขาคิดว่าแมลงเหล่านั้นควรจะเป็นของเขา

628
00:58:26,336 --> 00:58:30,799
ดูเหมือนว่าอุรังอุตังตัวผู้ทั้งหมด
มีปัญหาการแชร์นิดหน่อย

629
00:58:33,385 --> 00:58:35,679
แต่อินดะห์ไม่ยอมแพ้

630
00:58:40,559 --> 00:58:43,019
เธอค่อนข้างมุ่งมั่นที่จะได้รับส่วนแบ่งของเธอ

631
00:58:46,314 --> 00:58:47,524
เอาล่ะคุณสองคน

632
00:58:47,607 --> 00:58:49,401
พ่อแม่ของคุณจะว่าอย่างไร?

633
00:58:56,199 --> 00:58:57,409
นั่นเป็นสิ่งที่ดีสักหน่อย

634
00:59:01,538 --> 00:59:03,915
ปล่อยให้อินดะห์เป็นไงบ้าง
มีเพียงเล็กน้อยเหรอ?

635
00:59:08,962 --> 00:59:12,048
เฮ้ มันไม่สายเกินไป
เพื่อทำสิ่งที่ถูกต้อง

636
00:59:18,013 --> 00:59:19,097
อัตตะบอย.

637
00:59:21,600 --> 00:59:26,104
อาจเป็นเพียงสิ่งที่เหลืออยู่
แต่เดี๋ยวก่อน มันเป็นการเริ่มต้น

638
00:59:28,648 --> 00:59:31,610
ด้วยภูมิปัญญาท้องถิ่นของอินดะห์
และความแข็งแกร่งของซากิ

639
00:59:32,486 --> 00:59:33,904
พวกเขาร่วมมือกันได้ดีกว่า

640
00:59:36,114 --> 00:59:40,660
โดยเฉพาะถ้าพวกเขาหวังที่จะรับมือ
โอกาสที่กำลังจะมาถึง

641
00:59:46,792 --> 00:59:48,668
หลังฝนตก

642
00:59:48,752 --> 00:59:51,546
ซีเมนัง
เป็นต้นไม้ต้นแรกที่ออกผล

643
00:59:52,339 --> 00:59:55,091
แต่มันไม่ใช่อาหารสะดวกเสียทีเดียว

644
00:59:57,344 --> 01:00:00,806
ฝักเหล่านี้กระจัดกระจาย
ด้วยน้ำไม่ใช่สัตว์

645
01:00:01,389 --> 01:00:05,227
แตกต่างจากผลไม้ส่วนใหญ่
พวกมันถูกออกแบบมาให้กินยาก

646
01:00:12,734 --> 01:00:15,070
ไม่มีปัญหาสำหรับคนตัวใหญ่บินตัง

647
01:00:15,987 --> 01:00:17,864
เขาและต้นไม้มีประวัติศาสตร์

648
01:00:18,448 --> 01:00:22,160
และขากรรไกรอันทรงพลังของเขาก็มีมากกว่า
ยิ่งกว่าการจับคู่กับเคสด้านนอกที่แข็งแกร่ง

649
01:00:26,331 --> 01:00:29,751
อย่างไรก็ตามมีขนที่คันอยู่ข้างใน
เป็นเรื่องที่แตกต่างกัน

650
01:00:29,835 --> 01:00:32,379
พวกเขาน่ารำคาญ
ไม่ว่าคุณจะใหญ่แค่ไหน

651
01:00:43,139 --> 01:00:45,809
โชคดีที่มีเมล็ดพืช
ที่ซ่อนอยู่ภายในนั้นมีคุณค่าทางโภชนาการ

652
01:00:46,852 --> 01:00:49,437
ถ้าไม่อร่อยจริงๆ

653
01:01:03,326 --> 01:01:06,496
เมื่อคดีสุกงอม เกิดการแตกแยก

654
01:01:06,580 --> 01:01:09,124
แหย่หน้าต่างเล็กๆเข้าไปในผลไม้

655
01:01:13,169 --> 01:01:14,796
Diann มีวิธีการสำหรับสิ่งเหล่านี้

656
01:01:15,589 --> 01:01:19,050
เมื่อแยกแล้วสามารถตัดผลไม้ได้
กว้างขึ้นเล็กน้อย

657
01:01:20,135 --> 01:01:21,887
จากนั้นจึงใช้แท่งไม้เป็นโพรบได้

658
01:01:21,970 --> 01:01:25,557
เพื่อก้าวข้ามเส้นขนที่น่ารำคาญเหล่านั้น
และถึงเมล็ดที่อยู่ข้างใน

659
01:01:31,229 --> 01:01:33,523
Bimo กำลังดูและเรียนรู้

660
01:01:34,316 --> 01:01:37,444
แต่จะไม่สามารถทำเช่นนี้ได้
เป็นเวลาอย่างน้อยห้าปี

661
01:01:43,950 --> 01:01:46,077
Diann เป็นผู้เชี่ยวชาญเรื่องเครื่องมือ

662
01:01:47,245 --> 01:01:49,497
ต่างจากสตรีผู้สูงศักดิ์

663
01:01:49,581 --> 01:01:52,751
เธอต้องการเคล็ดลับการเอาตัวรอดทุกอย่าง
สามารถทำมาหากินได้

664
01:01:55,211 --> 01:01:57,839
เทคนิคฉลาดมาก

665
01:01:57,923 --> 01:02:01,468
และไม่ใช่สิ่งที่อุรังอุตังมาถึง
จากพื้นที่อื่นรู้วิธีการทำ

666
01:02:03,720 --> 01:02:06,097
ใช่แล้ว กำลังมองคุณอยู่ ซากิ

667
01:02:10,644 --> 01:02:14,481
ฮึ ไม่ เพื่อน คุณจะฟันหัก

668
01:02:14,564 --> 01:02:16,900
มีเพียงบินตังเท่านั้นที่สามารถทำลายพวกมันด้วยวิธีนั้นได้

669
01:02:26,034 --> 01:02:29,037
แต่อินดาห์รู้ความลับของแม่

670
01:02:40,006 --> 01:02:42,509
เธอแสดงเทคนิคให้เพื่อนใหม่ของเธอดู

671
01:02:45,178 --> 01:02:50,016
หากไม่อยากมีหนามเต็มปาก
นี่คือวิธีที่จะทำ

672
01:02:58,400 --> 01:03:00,360
ซากิศึกษาทุกการเคลื่อนไหวของเธอ

673
01:03:08,535 --> 01:03:09,786
ดูเหมือนเขาจะประทับใจ

674
01:03:18,336 --> 01:03:19,754
ประทับใจจริงๆ

675
01:03:25,760 --> 01:03:28,596
บางทีเขาอาจจะประเมินเธอต่ำเกินไป

676
01:03:35,895 --> 01:03:38,314
ทักษะของอินดะห์กับผลไม้ซีเมนัง

677
01:03:38,398 --> 01:03:41,526
เป็นจุดเปลี่ยน
สำหรับพฤติกรรมของซากิที่มีต่อเธอ

678
01:03:45,405 --> 01:03:50,201
อากาศที่อ่อนโยนและให้เกียรติมากขึ้น
มาหาเขา

679
01:03:50,285 --> 01:03:51,911
[♪ เพลงอันไพเราะ
กำลังเล่น "Your Smiling Face"]

680
01:03:51,995 --> 01:03:54,164
♪ และเมื่อฉันเห็นใบหน้าที่ยิ้มแย้มของคุณ ♪

681
01:03:54,247 --> 01:03:57,375
♪ ฉันอยากเต้น ร้องเพลง และเล่น ♪

682
01:03:57,459 --> 01:03:59,711
♪ คุณจะเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดของฉันไม่ใช่เหรอ? ♪

683
01:03:59,794 --> 01:04:02,047
♪ อยู่กับฉันจนถึงที่สุด ♪

684
01:04:02,881 --> 01:04:04,090
ในอีกไม่กี่เดือนข้างหน้า

685
01:04:04,174 --> 01:04:06,801
ทั้งสองแยกกันไม่ออก

686
01:04:08,595 --> 01:04:13,224
เมื่อฉันเห็นต้นแอปเปิ้ล
ฉันเลือกอันหนึ่งสำหรับคุณและอีกอันสำหรับฉัน

687
01:04:13,308 --> 01:04:16,853
พวกเขาเดินทางด้วยกัน
ระวังหลังกัน

688
01:04:17,604 --> 01:04:21,107
และรวมสมองของพวกเขาเข้าด้วยกัน
เพื่อแก้ไขปัญหา

689
01:04:22,776 --> 01:04:25,653
เพราะนั่นคือสิ่งที่เพื่อนเป็นเรื่องเกี่ยวกับ

690
01:04:27,072 --> 01:04:31,868
♪ และเมื่อฉันเห็นใบหน้าที่ยิ้มแย้มของคุณ
ฉันอยากจะหัวเราะและร้องเพลงและเล่น♪

691
01:04:32,911 --> 01:04:34,954
♪ คุณจะเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดของฉันไม่ใช่เหรอ? ♪

692
01:04:35,038 --> 01:04:37,332
♪ อยู่กับฉันจนถึงที่สุดเหรอ? ♪

693
01:04:46,841 --> 01:04:48,968
♪ คุณจะเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดของฉันไม่ใช่เหรอ? ♪

694
01:04:49,052 --> 01:04:51,012
♪ อยู่กับฉันจนถึงที่สุด ♪

695
01:04:57,852 --> 01:05:00,105
♪ คุณจะเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดของฉันไม่ใช่เหรอ? ♪

696
01:05:00,188 --> 01:05:03,316
♪ อยู่กับฉันจนถึงที่สุด ♪

697
01:05:08,488 --> 01:05:11,366
Cemenang ไม่นาน

698
01:05:15,036 --> 01:05:18,289
ในไม่ช้าทุกคนก็ขาดอาหารอีกครั้ง

699
01:05:19,457 --> 01:05:21,543
แม้แต่ควีนรูบี้และราฟี่

700
01:05:23,545 --> 01:05:27,799
สถานะที่สูงไม่มีความหมายอะไรเลย
เมื่อไม่มีอะไรจะแบ่งแยก

701
01:05:41,312 --> 01:05:44,899
ยิ่งแมลงมีขนาดเล็กลง
ยิ่งใช้เวลารวบรวมนานเท่าไร

702
01:05:51,114 --> 01:05:53,449
ตอนนี้อาหารก็น้อยลงกว่าเดิม

703
01:05:59,164 --> 01:06:01,416
ไม่มีอาหารมื้อง่ายสำหรับใคร

704
01:06:07,422 --> 01:06:09,215
บินตังหันไปเห่า

705
01:06:10,425 --> 01:06:11,509
มีไฟเบอร์มากมาย

706
01:06:12,510 --> 01:06:13,595
แต่ไม่มีอะไรมาก

707
01:06:23,271 --> 01:06:27,650
อินดาห์ค้นพบน้ำเปรี้ยว
ซึ่งมีเลือดออกจากลำต้นที่ปอกเปลือก

708
01:06:27,734 --> 01:06:28,818
สามารถกินได้

709
01:06:29,485 --> 01:06:31,279
แต่มันเหนียวนิดหน่อย

710
01:06:31,362 --> 01:06:33,198
และไม่ทำให้คุณอิ่ม

711
01:06:37,327 --> 01:06:40,121
การเยี่ยมชมการเล่นและสังคมทั้งหมดได้หยุดลง

712
01:06:44,584 --> 01:06:48,713
ทุกคนเดินทางน้อย
เพื่อประหยัดพลังงานให้ได้มากที่สุด

713
01:06:58,014 --> 01:07:00,892
[เสียงร้อง]

714
01:07:19,953 --> 01:07:22,497
นกเงือกเป็นสัญลักษณ์ของ Diann

715
01:07:25,333 --> 01:07:29,087
นกมากมายมุ่งหน้ามาทางเดียวกัน
ทิศทางอาจหมายถึงสิ่งเดียวเท่านั้น

716
01:07:30,171 --> 01:07:35,635
ผลที่ยังไม่สุกในต้นมะเดื่อนั้น
เธอตรวจสอบเมื่อสองสัปดาห์ก่อนในที่สุดก็สุกแล้ว

717
01:07:42,267 --> 01:07:45,395
นกเป็นคนแรกเสมอ
เพื่อค้นพบผลไม้

718
01:07:47,105 --> 01:07:52,568
เมื่อติดตามพวกเขา Diann ก็สามารถเอาชนะได้
อุรังอุตังของเธอเป็นคู่แข่งกับอาหาร

719
01:08:14,340 --> 01:08:15,842
คนต่อไปของอินดะห์ที่จะมาถึง

720
01:08:16,634 --> 01:08:19,053
เธอได้เรียนรู้เกี่ยวกับนก
จากแม่ของเธอ

721
01:08:19,804 --> 01:08:23,683
สถานะที่ต่ำต้อยของพวกเขาถูกบังคับ
ทั้งสองดำเนินชีวิตตามสติปัญญาของตน

722
01:08:23,766 --> 01:08:27,228
และเอาตัวรอดจากความท้าทาย
ของป่าใหญ่แห่งนี้

723
01:08:40,867 --> 01:08:43,494
สัตว์ทั้งหลายจะได้รู้
เกี่ยวกับต้นไม้ต้นนี้เร็ว ๆ นี้

724
01:08:45,580 --> 01:08:47,540
หากพวกเขาให้ความสนใจ

725
01:08:53,046 --> 01:08:57,008
แต่ Diann, Bimo และ Indah
มีข้อได้เปรียบในการเริ่มต้น

726
01:08:58,926 --> 01:09:03,097
และเราจะใช้มันให้เกิดประโยชน์สูงสุดก่อน
เหล่าราชวงศ์ก็เข้ามาและจัดการทุกอย่าง

727
01:09:07,477 --> 01:09:09,896
ผลไม้นั้นสมบูรณ์แบบ

728
01:09:26,829 --> 01:09:29,082
เอ่อโอ้ รูบี้และราฟี่มาแล้ว

729
01:09:34,629 --> 01:09:37,465
พวกเขามักจะใช้เวลา
ทุกอย่างเพื่อตัวเอง

730
01:09:42,303 --> 01:09:46,224
Diann ถอยออกไป
คาดว่าจะถูกไล่ออก

731
01:09:54,148 --> 01:09:56,442
แต่อินดะห์กลับรอจังหวะหนึ่ง

732
01:09:58,695 --> 01:10:01,364
รูบี้ดูผ่อนคลาย

733
01:10:10,998 --> 01:10:15,128
มีอาหารเพียงพอสำหรับทุกคน
ไม่มีเหตุผลที่จะทะเลาะกัน

734
01:10:16,879 --> 01:10:20,007
ต้นไม้ใหญ่มาก
และเต็มไปด้วยผลไม้

735
01:10:23,386 --> 01:10:27,974
มีมากมายสำหรับอุรังอุตังทุกตัว
ไม่ว่าสถานะของพวกเขาจะเป็นอย่างไร

736
01:10:41,904 --> 01:10:43,281
ราฟี่จับตามองบีโม

737
01:10:44,866 --> 01:10:47,535
โดยปกติจะไม่ได้รับอนุญาต
ใกล้กันขนาดนี้

738
01:10:48,202 --> 01:10:50,997
แต่ดูเหมือนพ่อแม่ของพวกเขาจะไม่
ที่จะหยุดยั้งพวกเขา

739
01:10:51,080 --> 01:10:54,584
ดังนั้นบางทีนี่อาจเป็นโอกาส
เพื่อหาเพื่อน

740
01:11:01,382 --> 01:11:04,552
เดือนที่ผ่านมาเหล่านี้
เป็นช่วงเวลาที่เหงาสำหรับทุกคน

741
01:11:07,680 --> 01:11:09,849
Diann ยังคงระมัดระวัง

742
01:11:09,932 --> 01:11:12,477
เธอไม่ค่อยได้ใกล้ชิดกับรูบี้ขนาดนี้
โดยไม่มีปัญหา

743
01:11:19,400 --> 01:11:22,612
นี่เป็นครั้งแรกที่เด็กๆ
ได้รับอนุญาตให้เล่นด้วยกันได้

744
01:11:24,781 --> 01:11:27,283
มันเป็นช่วงเวลาที่พิเศษสำหรับทั้งคู่

745
01:11:35,792 --> 01:11:38,586
บิโม่กลัวรูบี้มาโดยตลอด

746
01:11:39,962 --> 01:11:42,089
แต่ผลไม้ได้เปลี่ยนแปลงทุกสิ่ง

747
01:11:49,639 --> 01:11:51,766
เป็นการสลายคู่แข่งขันเก่าๆ

748
01:11:52,767 --> 01:11:54,852
และนำทุกคนมารวมกัน

749
01:11:59,482 --> 01:12:01,651
เป็นวันที่เด็กทั้งสองจะไม่มีวันลืม

750
01:12:03,611 --> 01:12:05,196
อย่างน้อยก็สักพักหนึ่ง

751
01:12:07,490 --> 01:12:13,204
ผลไม้นั้นอร่อยมาก แม้แต่บินตังก็กินด้วย
หยุดพักจากการทำลายต้นไม้มาทั้งวัน

752
01:12:14,288 --> 01:12:15,706
และมาร่วมงานปาร์ตี้

753
01:12:24,966 --> 01:12:28,219
ในที่สุดช่วงเวลาดีๆก็กลับมา

754
01:12:31,556 --> 01:12:34,559
และครั้งนี้ไม่มีใครถูกทิ้ง

755
01:12:36,018 --> 01:12:37,103
คุณรู้อะไรไหม?

756
01:12:38,187 --> 01:12:40,273
ดูเป็นชุมชนมากเลย

757
01:12:42,900 --> 01:12:46,529
อุรังอุตังอาจใช้เวลามาก
กระจายออกไปทั่วป่า

758
01:12:47,280 --> 01:12:51,617
แต่สิ่งที่ต้องทำก็แค่งานฉลองผลไม้เท่านั้น
เพื่อนำทุกคนมารวมกัน

759
01:12:54,203 --> 01:12:56,455
ตอนนี้พวกเขาสามารถแสดงนิสัยที่แท้จริงของพวกเขาได้แล้ว

760
01:12:57,290 --> 01:12:59,333
พวกเขาเป็นสัตว์สังคมในหัวใจ

761
01:13:21,063 --> 01:13:22,356
โห่ เดซี่.

762
01:13:25,526 --> 01:13:29,071
เด็กชายได้เริ่มต้นมิตรภาพ
ที่อาจคงอยู่นานหลายปี

763
01:13:29,822 --> 01:13:33,367
อย่างน้อยก็จนกว่าพวกเขาจะจากแม่ไป
เมื่อพวกเขาอายุเก้าหรือสิบขวบ

764
01:13:33,451 --> 01:13:37,163
และออกผจญภัยเข้าไปในป่า
เพื่อค้นหาอาณาจักรของตนเอง

765
01:13:37,830 --> 01:13:40,333
ซึ่งอาจห่างกันหลายไมล์

766
01:13:47,256 --> 01:13:50,092
ในที่สุดก็ถึงเวลาที่ Diann จะต้องจากไป

767
01:13:51,594 --> 01:13:54,347
เธอต้องไปหาผลไม้เพิ่ม
เพื่อแพ็คเงินปอนด์

768
01:13:54,430 --> 01:13:58,684
ก่อนที่ของจะหมด
และอารมณ์ของรูบี้ก็เปลี่ยนไป

769
01:14:05,024 --> 01:14:07,610
และนั่นหมายความว่า Bimo ก็ต้องจากไปเช่นกัน

770
01:14:18,788 --> 01:14:21,540
ราฟีไม่อยากให้ละครจบ

771
01:14:23,209 --> 01:14:29,090
เป็นลิงที่เข้ากับคนง่ายในป่า
ที่ไม่ค่อยยอมก็อาจเป็นเรื่องยาก

772
01:14:42,269 --> 01:14:45,982
ดูเหมือนว่า Ruby จะสนุกสนานกับลูกชายของเธอ
มีความสนุกสนานและได้เป็นเพื่อน

773
01:14:46,857 --> 01:14:47,984
ใครจะรู้?

774
01:14:48,067 --> 01:14:51,070
บางทีเธออาจจะยอมให้ Diann's
ครอบครัวใกล้ชิดกันมากขึ้น

775
01:14:55,616 --> 01:14:56,701
ส่วนอินดะห์...

776
01:15:00,079 --> 01:15:03,207
แน่นอนว่าเธอยังคงพลาดอยู่บ้าง

777
01:15:03,290 --> 01:15:07,169
แต่ตอนนี้เธอมีซากิแล้ว
เพื่อช่วยจับเธอเมื่อเธอล้ม

778
01:15:09,880 --> 01:15:13,384
ด้วยอาหารรอบข้างมากขึ้น
พวกเขาทั้งสองสามารถเดินทางได้มากขึ้น

779
01:15:13,467 --> 01:15:15,344
และทำความรู้จักกับป่าไม้ของพวกเขาให้มากขึ้น

780
01:15:17,388 --> 01:15:20,933
พวกเขายังสามารถมีสมาธิได้
เกี่ยวกับความสัมพันธ์ของพวกเขา

781
01:15:21,017 --> 01:15:24,687
และทั้งคู่ใช้จ่าย
ทุกช่วงเวลาที่พวกเขาสามารถร่วมกันได้

782
01:15:32,403 --> 01:15:36,115
มีแม้กระทั่งสัญญาณ
นี่เป็นมากกว่ามิตรภาพ

783
01:15:39,118 --> 01:15:43,414
ใครจะรู้ สักวันหนึ่งซากิอาจจะทำแบบนั้น
พ่ออินดาห์ยังเด็ก

784
01:15:46,417 --> 01:15:52,548
หากพวกเขามีความแข็งแกร่งและทักษะของเธอ
พวกเขาควรมีอนาคตที่สดใส

785
01:15:52,631 --> 01:15:53,966
[♪ การเล่นดนตรีที่มีจังหวะสนุกสนาน]

786
01:15:54,050 --> 01:15:57,470
♪ ไม่มีอะไรที่ฉันจะพูด
แต่จงบันทึกวันที่ฉันพบเธอสัญจรไปมา♪

787
01:15:57,553 --> 01:16:01,974
♪ ฉันรู้ว่านี่อาจเป็นจุดสิ้นสุด
สู่ความฝันที่ฉันอยู่คนเดียวใน ♪

788
01:16:02,058 --> 01:16:05,978
♪ ฉันจึงทำตามหัวใจของฉัน
เพื่อเริ่มต้นใหม่และฝันด้วยกัน ♪

789
01:16:06,729 --> 01:16:10,649
♪ โอกาสใหม่ในการปีนโลกใหม่
ที่จะพบกันตลอดไป♪

790
01:16:10,733 --> 01:16:13,360
♪ และวันเวลาก็รู้สึกดี ♪

791
01:16:13,444 --> 01:16:17,740
เนื่องจากนักสำรวจในยุคแรกๆ
แวบแรกเห็นลูกพี่ลูกน้องสีแดงของเรา

792
01:16:17,823 --> 01:16:20,367
เราได้เรียนรู้มากมายเกี่ยวกับพวกเขา

793
01:16:21,452 --> 01:16:25,289
พวกเขาไม่เหมือนคนโดดเดี่ยวเลย
ครั้งหนึ่งเราเคยคิดว่าเป็นเช่นนั้น

794
01:16:25,915 --> 01:16:30,669
และสังคมและวัฒนธรรมของพวกเขา
ร่ำรวยมากกว่าที่เราเคยจินตนาการ

795
01:16:33,172 --> 01:16:38,344
ตราบเท่าที่ป่าไม้อันงดงามเหล่านี้
อุรังอุตังก็จะยังคงอยู่เช่นกัน

796
01:16:39,345 --> 01:16:43,724
ดุร้ายและอิสระและเต็มไปด้วยความประหลาดใจ

797
01:16:43,808 --> 01:16:47,103
♪ และตอนนี้ เรากำลังใช้ชีวิตที่ดีที่สุดของเรา ♪

798
01:16:48,145 --> 01:16:52,066
♪ เพราะตอนนี้เรากำลังใช้ชีวิตที่ดีที่สุดของเรา ♪

799
01:16:52,149 --> 01:16:53,234
♪ มีชีวิตอยู่ ♪

800
01:16:53,317 --> 01:16:56,403
♪ โอ้ ใช่แล้ว เรากำลังใช้ชีวิตให้ดีที่สุด ♪

801
01:16:57,279 --> 01:17:00,199
♪ และวันเวลาก็รู้สึกดี ♪

802
01:17:12,753 --> 01:17:17,216
[♪ กำลังเล่น "เมื่อเราอยู่ด้วยกัน"]

803
01:17:17,299 --> 01:17:19,969
[การเปล่งเสียง]

804
01:17:22,221 --> 01:17:25,641
♪ วิญญาณเครือญาติของคุณและฉัน ♪

805
01:17:26,559 --> 01:17:30,020
♪ ล่ามไว้ด้วยกัน
ด้วยความผูกพันที่ผูกพัน ♪

806
01:17:31,105 --> 01:17:34,275
♪ ฉันเข้าใจคุณ และคุณก็เข้าใจฉัน ♪

807
01:17:35,359 --> 01:17:38,571
♪ และนั่นคือวิธีที่มันจะเป็น ♪

808
01:17:39,613 --> 01:17:43,117
♪ สองชนิด หนึ่งเดียวในหนึ่งเดียวกัน ♪

809
01:17:43,909 --> 01:17:47,413
♪ เคียงบ่าเคียงไหล่
ผ่านแสงแดดและสายฝน ♪

810
01:17:47,496 --> 01:17:53,043
♪ ชีวิตเบากว่าขนนก
เมื่อเราอยู่ด้วยกัน ♪

811
01:17:55,087 --> 01:17:57,631
♪ เมื่อเราอยู่ด้วยกัน ♪

812
01:17:59,341 --> 01:18:01,802
♪ เบากว่าขนนก ♪

813
01:18:03,762 --> 01:18:06,098
♪ เมื่อเราอยู่ด้วยกัน ♪

814
01:18:07,391 --> 01:18:08,559
♪ ด้วยกัน ♪

815
01:18:11,145 --> 01:18:14,481
[การเปล่งเสียง]

816
01:18:37,588 --> 01:18:40,132
[♪ เปิดเพลงแปลก ๆ ]

817
01:20:17,604 --> 01:20:21,233
[♪ การเล่นดนตรีอันสง่างาม]